Ook in spoedgevallen
jouw New Legal partner.
Spoednummer: 06-51 94 11 54
TLG – Kantoor AMSTERDAM

TLG – Kantoor AMSTERDAM

De Lairessestraat 107
1071 NX Amsterdam

TLG – Kantoor Den Haag

TLG – Kantoor Den Haag

Badhuisweg 84
2587 CL Den Haag

TLG – Kantoor Rotterdam

TLG – Kantoor Rotterdam

Veerkade 1
3016 DE Rotterdam

Auteur: Lorraine Duterloo Gelezen: 40

Ontslagen om ananas op pizza? Wat zegt het Nederlandse arbeidsrecht?

Voor de één is pizza Hawaï een heerlijke traktatie, voor de ander een culinair misdrijf. Maar wat als een Italiaanse chef zo principieel tegen ananas op pizza is dat hij weigert deze voor zijn gasten te bereiden? Mag zijn werkgever hem dan ontslaan? In Australië leidde deze discussie daadwerkelijk tot een ontslagzaak. Wij bekijken hoe dit onder Nederlands arbeidsrecht zou aflopen.

Een pizza die wel héél zwaar op de maag ligt

De Italiaanse chef-kok Davide Tamburella werkte bij restaurant La Costa in het Australische Brisbane. Daar kreeg hij het aan de stok met zijn werkgever omdat hij weigerde ananas op pizza’s te leggen.

Volgens de chef is ananas op pizza niet zomaar een kwestie van smaak, maar een belediging van zijn Italiaanse cultuur. Hij erkende dat hij in vier jaar tijd drie keer had geweigerd om een pizza met ananas te bereiden.

Zijn werkgever kon daar minder om lachen. Volgens de restauranteigenaar speelde er overigens meer dan alleen de omstreden pizzatopping. Ook het taalgebruik van de chef, conflicten tijdens de bediening en zijn omgang met collega’s zouden aanleiding hebben gegeven tot zorgen.

Uiteindelijk werd de chef ontslagen. Hij vocht zijn ontslag aan bij de Australische arbeidscommissie, maar ving bot. Niet omdat de commissie zijn werkgever gelijk gaf, maar omdat hij zijn klacht te laat had ingediend. Aan een inhoudelijke beoordeling kwam de commissie niet toe.

Dat roept een interessante vraag op: zou een Nederlandse rechter een dergelijk ontslag wel accepteren?

Wie is de baas over de pizza?

Laten we beginnen bij het zogenaamde instructierecht van de werkgever.

Op grond van artikel 7:660 van het Burgerlijk Wetboek (BW) mag een werkgever binnen bepaalde grenzen instructies geven over de uitvoering van het werk. Een werknemer moet zich in beginsel aan redelijke instructies houden.

Een restauranteigenaar mag dus bepalen welke gerechten worden geserveerd, hoe deze worden bereid en welke klantverzoeken worden gehonoreerd. Dat een chef persoonlijk geen liefhebber is van een bepaalde topping, betekent niet dat hij zonder meer mag weigeren die te gebruiken.

Maar het instructierecht is niet onbeperkt. Een opdracht moet redelijk zijn en passen binnen de arbeidsovereenkomst en de omstandigheden van het geval.

Hier kan bijvoorbeeld relevant zijn hoeveel culinaire vrijheid de chef heeft. Is hij aangenomen om zelfstandig het menu en de bereidingswijze te bepalen? Of wordt van hem verwacht dat hij de opdrachten van de restauranteigenaar uitvoert? In het laatste geval zal een instructie om ananas op een pizza te leggen doorgaans weinig juridische problemen opleveren.

Een werknemer mag dus een uitgesproken mening hebben over zijn werk, maar dat geeft hem nog niet het recht om redelijke opdrachten naast zich neer te leggen.

Mag je ontslagen worden wegens werkweigering?

Dat hangt af van de ernst van de weigering en de omstandigheden. Het Nederlandse arbeidsrecht kent verschillende routes om een arbeidsovereenkomst te beëindigen. De meest ingrijpende is het ontslag op staande voet.

Volgens de wet is daarvoor een dringende reden vereist. Een voorbeeld daarvan is het hardnekkig weigeren van redelijke opdrachten van de werkgever. Een werkgever die herhaaldelijk wordt geconfronteerd met werkweigering, kan dus onder omstandigheden tot ontslag op staande voet overgaan.

Maar… zo eenvoudig is dat niet. Een ontslag op staande voet is een uiterste middel. De rechter beoordeelt alle omstandigheden, zoals:

  • Was de opdracht redelijk en voldoende duidelijk?
  • Ging het om een eenmalige weigering of om hardnekkige werkweigering?
  • Heeft de werknemer eerder waarschuwingen ontvangen?
  • Hoe lang was de werknemer in dienst en hoe functioneerde hij verder?

Bovendien moet de werkgever bij ontslag op staande voet onverwijld handelen en de dringende reden direct meedelen.

Terug naar onze pizzabakker.

Drie weigeringen verspreid over vier jaar vormen op zichzelf waarschijnlijk onvoldoende grond voor ontslag op staande voet. Zeker wanneer duidelijke waarschuwingen ontbreken en de chef verder naar behoren functioneerde.

Dat kan anders liggen wanneer hij ondanks herhaalde waarschuwingen blijft weigeren, klanten worden benadeeld en hij zich bovendien ernstig misdraagt tegenover collega’s of leidinggevenden.

Maar hoe zit het met zijn culturele overtuiging?

De chef beschouwde ananas op pizza als een belediging van zijn cultuur. Is dat juridisch relevant?

Zeker. Een werkgever moet rekening houden met de persoonlijke omstandigheden van werknemers en mag hen niet vanwege hun afkomst discrimineren.

Maar er bestaat geen algemeen recht om werkzaamheden te weigeren omdat deze botsen met persoonlijke of culturele voorkeuren. Interessant is wel dat het Nederlandse arbeidsrecht een afzonderlijke ontslaggrond kent voor ernstige gewetensbezwaren.

Van een ernstig gewetensbezwaar kan sprake zijn wanneer een werknemer door het uitvoeren van bepaalde werkzaamheden daadwerkelijk in gewetensnood komt vanwege zijn diepgewortelde waarden en normen. De lat ligt daarbij hoger dan een sterke persoonlijke voorkeur of afkeer.

Het is dus maar zeer de vraag of een principiële afkeer van ananas op pizza als een ernstig gewetensbezwaar kan worden aangemerkt.

En zelfs wanneer dat zo is, biedt het geen absolute bescherming tegen ontslag. Als het werk niet in aangepaste vorm kan worden verricht en passende herplaatsing niet mogelijk is, kan een ernstig gewetensbezwaar juist een grond zijn om de arbeidsovereenkomst door de kantonrechter te laten ontbinden.

Dat maakt deze zaak juridisch extra interessant: wat de chef als een argument tégen ontslag beschouwt, zou onder bijzondere omstandigheden juist een ontslaggrond kunnen opleveren.

Geen ontslag op staande voet, maar wel ontslag via de rechter?

Stel dat de werkgever besluit niet op staande voet te ontslaan, maar de kantonrechter vraagt om de arbeidsovereenkomst te ontbinden. Dan komen andere ontslaggronden in beeld.

Bij herhaalde, verwijtbare werkweigering kan sprake zijn van verwijtbaar handelen (de zogenoemde e-grond).

Als de chef daarnaast structureel onvoldoende functioneert, kan mogelijk sprake zijn van disfunctioneren (de zogenoemde d-grond). De werkgever moet hem dan tijdig op zijn tekortkomingen hebben gewezen en voldoende gelegenheid hebben gegeven om zijn functioneren te verbeteren. Bewuste werkweigering valt daarbij niet zonder meer onder disfunctioneren.

Zijn de conflicten inmiddels zo hoog opgelopen dat samenwerking redelijkerwijs niet meer mogelijk is? Dan kan een ernstig verstoorde arbeidsverhouding (de g-grond) een rol spelen. De werkgever zal doorgaans ook moeten kunnen aantonen dat voldoende is geprobeerd de relatie te herstellen.

De door de restauranteigenaar genoemde problemen met het gedrag van de chef kunnen dus van belang zijn. Maar zulke verwijten moeten wel concreet worden onderbouwd.

Een ontslagdossier met verslagen van gesprekken, waarschuwingen, klachten en verbeterafspraken kan daarbij doorslaggevend zijn.

Een meningsverschil over een pizza is één ding. Een structureel probleem in de samenwerking is iets heel anders.

Wat kunnen werkgevers hiervan leren?

Trek niet te snel de ontslagkaart. Onderzoek eerst waarom een werknemer een opdracht weigert, bespreek welke verwachtingen gelden en leg gemaakte afspraken vast.

Geef bij herhaald verwijtbaar gedrag duidelijke waarschuwingen en bouw een zorgvuldig dossier op. Een ontslag op staande voet brengt aanzienlijke juridische risico’s met zich mee. Soms is een beëindiging met wederzijds goedvinden, via een vaststellingsovereenkomst, verstandiger.

Onze conclusie: ananas op pizza is geen ontslaggrond, hardnekkige werkweigering mogelijk wel.

Nu het antwoord op de vraag: zou het ontslag van de Italiaanse chef onder Nederlands recht standhouden?

Als uitsluitend de drie weigeringen gedurende vier jaar aan het ontslag ten grondslag liggen, achten wij een rechtsgeldig ontslag op staande voet weinig waarschijnlijk.

De situatie verandert als sprake is van een duidelijke, redelijke instructie, herhaalde waarschuwingen, aanhoudende werkweigering en aanvullende ernstige gedragsproblemen. Dan kan ontslag juridisch verdedigbaar worden, mogelijk ook via een ontbindingsprocedure bij de kantonrechter.

De uiteindelijke beoordeling hangt af van de concrete feiten, de ernst van de gedragingen en de zorgvuldigheid waarmee de werkgever heeft gehandeld.

De belangrijkste les? Niet ieder conflict op de werkvloer hoeft uit te monden in een ontslagprocedure. Met een goed gesprek, duidelijke afspraken en een beetje wederzijds begrip kan vaak veel worden opgelost.

En wat de ananas betreft? Over smaak valt te twisten. Over ontslagregels gelukkig een stuk minder.

Discussie over werkweigering of ontslag?

Heb je als werkgever te maken met een werknemer die opdrachten weigert? Of ben je als werknemer geconfronteerd met een waarschuwing of ontslag waarvan je de rechtmatigheid betwijfelt?

Wij helpen je graag om je juridische positie, de mogelijke risico’s en een passende oplossing in kaart te brengen. Want een goed arbeidsrechtelijk advies voorkomt soms dat een klein meningsverschil uitgroeit tot een groot conflict.

Maak hier een afspraak met onze arbeidsadvocaten

Bron

NOS, 5 november 2026 – ‘Belediging van mijn cultuur’: chef vecht ontslag aan na weigering ananas op pizza.

Deze blog bevat een algemene juridische beschouwing naar Nederlands recht. Het Australische geschil is niet inhoudelijk door de arbeidscommissie beoordeeld.